Download WordPress Themes, Happy Birthday Wishes

Sevgi Neydi? Sevgi, Emekti…

Anlık geliyor bazen başlıklar ve sormaya başlıyorsun zihnine…”Sevgi neydi?” diye sordum az önce kendime ve cevapladım…Sevgi, emekti…

Güzel cümlelerle başlaması, hiç bir zaman yeterli değildir. Aşk cümleleri savurmak, rüzgarların gelgitinde… Saçlarına taçlandırmak, güzel kokulu çiçekleri… Hiç bir zaman yeterli değildir. Çünkü her şey, zaten başında güzeldir… Heyecanın zirvededir saklanamaz, ellerin istemsizce tutuşur yeni bir elin sıcaklığına, meraklıdır kelimeler ve hiç susmazlar. Başlarken, gözlerin hep parıldar çünkü yeni bir yüz, yeni bir ten, yeni bir ses var dinlenilmeyi bekleyen… Her insan yeni bir hayat sonuçta. Gidilmesi gereken ne büyük bir macera değil mi..? Yeni bir yaşam alanı.

Çiçekli yolları var belki… Yol üzerindeki her ağacın dallarına kuşlar kondurmuş… Bir deniz kenarındaki uçuşan martıların seslerini andırıyor belki, kulağına taktığı müziğin hissettirdikleri… Güneş doğuyor içinde, yüzüne her baktığında belki… Bir rüzgar esiyor saçlarında, bir uçurtma havalanıyor rengarenk ve bir yelkenli denize açılıyor, içinde kopan fırtınalarla… Alıp götürüyor bütün hırçınlığını ve dindiriyor tüm benliğini belki…

Huzura boyuyor bir kişi gelecek günlerini…Sanki hiç yaşamamış ve hiç saklanmamış oluyor kalbinin ritimleri…

Belki gökyüzüne ulaşır mutluluğun diye, belki tutar ellerinden ve hiç bırakmaz diye, belki kurduğun tüm düşlerinin prensi-prensesi olur diye, heyecan duyuyor başlarda sevgi. Çünkü kurulacak o kadar çok hayale sahipsin ki, aşkla yaşanması gereken o kadar çok günlerin var ki, umudunu örttüğün ve kimselere dokundurmadığın o mutlu olacağına inandığın yarınların, o kadar çok ki…

Yeni bir insan, yeni bir pencere oluveriyor düşlerine açılan…

Kanıyorsun, kandırıyorsun kalbini. Görmüyorsun görmen gerekenleri ve duymuyorsun söylenenleri. O kadar naif dokunmuştu ki sakladığın düşlerine. Aralandı ya bir kere düşlerinin kapısı, o tatlı telaşı kabullenip değiştirdi ya ritmini kalbin…Güvercinler bile bir başka uçuyor değil mi şimdi?
Sevgi neydi peki..?

Emek değil miydi, çaba değil miydi, iyilik değil miydi, sabretmek değil miydi sevgi?

Nereye sığdı sendeki sevgi…Kaç güne, kaç saate ya da kaç müziğe..? Heyecan duyuyor olman, hissettiklerini sevgi yapmadı ki. Aşk, kalbinin ritmini değiştirmedi ki…O kadar ihtiyacın vardı ki aşkın varlığına, aşkın inanılır olduğuna…Kandırdın kalbini. Güldü, ağladı, hissetti belki ama kandırdın kalbini.

Sevgi merak eder, sevgi arar, sevgi sorar, sevgi kalıpların içinde barınamaz evet ama sevgi başı boş kalamaz. Sarılmak ister, dokunmak ister düşlerindeki yerine, konuşmak ister sabahlara kadar saçmalasa bile, kokusunu içine çekmek ister, bıkmadan, usanmadan, kırmadan, kırılmadan yaşanmak ister sevgi…

Sen, kandırma düşlerini! Kapat hemen aralanan kapılarını! Sen en güzel prensessin. Sen en yakışıklı prenssin. Elbette ki seni bütünleyecek kalp bir yerlerde bekliyor seni. ”Peki, ya onu tanıyamazsam?” diye sorma şimdi zihnine! Endişe etme. Çünkü o da seni arıyor ve o seni bulacak.

Tavsiye yazı: İstiridyenin İncisi

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*